--

دوست نداشتم از خواب بلند شم. احساس ميكردم حالم خوب نيست. اما حالم خوب بود. يكي توي ذهنم گفت خب نرو دانشگاه بمون خونه. براي ميان ترم ها بخون. اره بمون. تو كه ميخواستي نري يه روز توي اين هفته. خوب امروز نرو. اون يكي گفت نه قرار بود سه شنبه نره دانشگاه كه بتونه بره دكتر شين رو ببينه. يكي از اون ته بلند گفت حالا طرف استادش كه نيس. نره نبيندش اين هفنه!! چيزي نميشه كه !!!خودم اما بلند شده بودم نشسته بودم جلوي ميز اينه .به خود كلافه و خسته و ژوليدهام نگاه ميكرم. ته ته ذهنم با نفر اول موافق بودم. نميدونستم چمه . اما بنظرم امروز روز خوبي نبود. دليلي نداشت برم دانشگاه اگه قرار بود روز خوبي نباشه. يكي اما با لبخند تكيه داده بود اون گوشه و بهم مي گفت حالا تو لباس بپوش. مسواك بزن. خودتو خوشگل كن. حالت عوض ميشه.

پامو از در خونه گذاشتم بيرون و ايمان داشتم امروز در تقويم امسال روز گهي خواهد بود. هرچند هنوز به دليلي منطقي براي گه بودن امروز نرسيده بودم. اتفاقا نه راننده اي تاكسي بد و بداخلاق بودند و نه كرايه بيشتري گرفتند. به موقع رسيدم. توي راه نصفه كيك كشمشيم رو جاي صبحونه خوردم. رفتم سر كلاس. درس رو فهميدم! صحبت كردم حتي ! سر كلاس بعديم هم حرف زدم!! با اينكه هر لحظه ميتونستم از شدت تنفر روي استادش بالا بيارم. حتي امروز سر كلاس آخر با دخترهايي كه هميشه فقط با خودشون حرف ميزدن دوست شدم!!! دوست هااا !!! منطقا امروز بايد روز بينظيري مي بود! دكتر رو دديه بودم. آقاي دال برام مقاله هام رو فرستاده بود و ديگه نيازي نبود براشون سرچ كنم. ساعت 3:53 ديقه خودمو رسوندم ميدون فاطمي روبرو وزارت كشور، مطب معاينه چشم براي گواهينامه لعنتي كه براي تعويضش پيرم را در آورده بود. وقتي خانم دكتر به منشي گفت " بعد اين خانم من 40 ديقه ميرم جايي كار دارم" توي دلم گفتم لامصب امروز بهترين روز زندگيته كه ! ماشين گرفتم گوشيم رو بردم نمايندگي براي تعويض باتري و بهم گفتم هنوز گارانتي داره!!!! توي حال و هواي خودم بودم كه خانمه گفت همه اطلاعاتتون پاك ميشه ها... گفتم چيزي توش ندارم. ياد اس ام اس افتادم كه صبح خوندم " دختر امروز 12 آذره . چرا؟ چرا اينجوري شد؟" خنديدم گفتم پاك شه.